Kukułeczka

Niepubliczne Przedszkole w Kramsku

Program profilaktyczny

PROGRAM PROFILAKTYCZNY
NIEPUBLICZNEGO PRZEDSZKOLA
KUKUŁECZKA W KRAMSKU
2
Opracowany przez:
 Maritę Fabisiak
 Małgorzatę Kreczmer
w oparciu o:
1. Podstawę prawną: art. 54. 2. 1b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.
2. Podstawę programową wychowania przedszkolnego określoną w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia 2008 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół (Dz. U. z 2009 r. Nr 4, poz. 17).
3
PLAN PROGRAMU PROFILAKTYCZNEGO
I. WSTĘP
II. CELE PROGRAMU
III. ADRESACI PROGRAMU
IV. BLOKI TEMATYCZNE PROGRAMU
V. CHARAKTERYSTYKA BLOKÓW TEMATYCZNYCH
VI. METODY I FORMY REALIZACJI PROGRAMU
VII. NARZĘDZIA DO EWALUACJI PROGRAMU
4
I
WSTĘP
Przedszkole to „placówka przeznaczona dla dzieci w wieku od 3 do 6 lat, wspomagająca indywidualny rozwój, zapewniająca opiekę odpowiednią do potrzeb dziecka oraz przygotowująca do nauki w szkole” (źródło: Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej, Dz. U. Nr 61, poz.624). Zadaniem przedszkola jest zapewnienie dzieciom właściwych warunków rozwoju fizycznego, umysłowego, emocjonalnego i społecznego, jak i również przygotowanie dziecka do nauki w szkole.
Ponadto przedszkole poza edukacją i wychowaniem dzieci, powinno także prowadzić działania profilaktyczne, tzn. zapewniające dzieciom zdrowie i bezpieczeństwo w każdym podejmowanym działaniu. Wiek przedszkolny to specyficzny okres w życiu dziecka, mający istotny wpływ na zmiany zachodzące w jego indywidualnym rozwoju. Natomiast owa profilaktyka w przedszkolu ma zapobiegać wszelkim niepożądanym zjawiskom w tymże rozwoju. Działaniem profilaktycznym będzie zatem każde pozytywne oddziaływanie pedagogiczne, utrwalające wartościowe cechy, a zapobiegające powstawaniu tych niepożądanych.
Niniejszy program profilaktyczny przedszkola ma za zadanie uświadomić dzieci w wieku przedszkolnym o istniejących w życiu ludzkim zagrożeniach pochodzących ze świata ludzi i zwierząt oraz wyposażyć je w umiejętność radzenia sobie z nimi. Obowiązkiem każdej osoby dorosłej, zwłaszcza nauczycieli jest stwarzanie każdego dnia warunków sprzyjających kształtowaniu postaw odpowiedzialności za życie własne oraz innych. Tylko kreatywna realizacja działań o charakterze profilaktycznym przez nauczycieli umożliwi wytworzenie się określonych kompetencji u dzieci i ułatwi funkcjonowanie w życiu następnych pokoleń w przyszłości.
Celem programu jest kształtowanie pozytywnych postaw i bezpiecznych zachowań dzieci w sytuacjach zagrażających ich życiu i zdrowiu. Ponadto realizacja programu ma wyposażyć dzieci w niezbędne sprawności, umiejętności i wiadomości dotyczące dbania o własne zdrowie i bezpieczeństwo.
5
II
CELE PROGRAMU
Cele główne programu:
1. Wdrożenie dzieci do stosowania zasad bezpieczeństwa.
2. Kształtowanie u dzieci umiejętności właściwego reagowania w sytuacjach zagrożenia.
Cele szczegółowe programu:
1. Uświadomienie dzieci o istniejących w życiu zagrożeniach.
2. Wykształcenie umiejętności skutecznego radzenia sobie z w sytuacji zagrożenia.
3. Rozróżnianie dobra od zła.
4. Zdawanie sobie sprawy z niebezpieczeństwa wynikającego z niewłaściwego postępowania / przypadkowych spotkań z nieznajomym.
5. Rozumienie powszechnych zakazów / nakazów w celu uniknięcia wypadku i innych.
6. Utrwalenie ogólnych zasad, np. prawidłowego poruszania się po drodze oraz wewnątrz przedszkolnych, np. właściwego korzystania z placu zabaw.
7. Uczenie się odpowiedzialności nie tylko za siebie, ale innych (aspekt moralny).
8. Upowszechnienie wiedzy o zdrowiu i zasadach mu sprzyjających (promocja zdrowego stylu życia).
9. Tworzenie warunków służących sprawności i aktywności fizycznej dzieci.
10. Zapobieganie oraz potępianie agresji i przemocy.
11. Nabywanie umiejętności przeciwstawiania się złu fizycznemu i psychicznemu (promocja postaw asertywnych).
12. Rozwijanie podstawowych umiejętności życiowych.
6
III
ADRESACI PROGRAMU
 dzieci 3,4 – letnie uczęszczające do przedszkola objętego programem
 nauczyciele zatrudnieni w placówce
 rodzice dzieci uczęszczających do przedszkola objętego programem
 inne osoby związane z placówką
IV
BLOKI TEMATYCZNE PROGRAMU
1. BEZPIECZEŃTWO NA CO DZIEŃ
2. PIRAMIDA ZDROWGO ŻYWIENIA
3. HIGIENICZNY TRYB ŻYCIA
4. RUCH W ŻYCIU CZŁOWIEKA
5. ZAGROŻENIA ZE ŚRODOWISKA PRZYRODNICZEGO
6. AGRESJA I PRZEMOC
7. KSZTAŁTOWANIE WŁASNEJ TOŻSAMOŚCI
7
V
CHARAKTERYSTYKA BLOKÓW TEMATYCZNYCH
Nazwa bloku tematycznego
Zamierzone cele operacyjne
Dziecko:
1. Bezpieczeństwo na co dzień
– rozumie pojęcie bezpieczeństwo;
– reaguje na hasła: pali się, ewakuacja itp.;
– wykazuje znajomość imienia, nazwiska oraz własnego adresu zamieszkania;
– wykazuje znajomość imion i nazwisk rodziców / opiekunów;
– zna zasady bezpiecznego poruszania się po drodze;
– rozróżnia podstawowe znaki drogowe (informacyjne, ostrzegawcze;
– stosuje się do sygnalizacji świetlnej;
– wie, jakie są numery telefonów alarmowych (997, 998, 999, 112);
– orientuje się, do kogo może zwrócić się o pomoc (np. do policjanta);
– zna inne ważniejsze instytucje i pełnione przez nie role społeczne;
– przestrzega zasad ustalonych w grupie przedszkolnej (kontrakt grupowy);
– stosuje się do zasad bezpiecznego korzystania z placu zabaw / sprzętu / zabawek
– porusza się w miejscach dozwolonych;
– nie oddala się samo od grupy przedszkolnej;
– nie korzysta z urządzeń elektrycznych, nie bawi się przedmiotami niebezpiecznymi, np. zapałkami, szkłem i in.;
– przewiduje sytuacje zagrażające bezpieczeństwu / życiu oraz ich konsekwencje;
– wykazuje nieufność w stosunku do nieznajomych;
– samodzielnie i bezpiecznie organizuje sobie czas wolny;
– gości w przedszkolu, np. policjanta, strażaka, pielęgniarkę (w miarę możliwości);
– wie, że opiekę nad nim sprawuje osoba dorosła
2. Piramida zdrowego żywienia
– poznaje schemat piramidy zdrowego żywienia (jej piętra);
– orientuje się w zasadach zdrowego stylu odżywiania (wymienia zdrowe produkty, tj. owoce, warzywa, mleko i jego przetwory, ryby, ciemne pieczywo, itd.);
– dostrzega związek pomiędzy zdrowiem a chorobą;
– wie, na czym polega profilaktyka zdrowotna (np.
8
szczepienia ochronne);
– podaje przyczyny i skutki nieprawidłowego odżywiania się (m. in. otyłość, próchnica, brak witamin, niska odporność organizmu = przeziębianie się);
– zna umiar w jedzeniu (nie objada się);
– przezwycięża niechęć do spożywania niektórych potraw;
– myje owoce i warzywa przed spożyciem.
3. Higieniczny tryb życia
– rozumie pojęcia: higiena, higieniczny tryb życia;
– wyróżnia przybory niezbędne do utrzymania higieny;
– stosuje higienę na co dzień:
* myje ręce przed / po posiłku, po korzystaniu z toalety, po kontakcie z różnymi przedmiotami, zwierzętami;
* dba o czystość własnego ciała (regularna kąpiel, używanie kosmetyków);
* dba o czystość ubrania / bielizny;
* używa wyłącznie swoich przyborów toaletowych;
* utrzymuje porządek otoczenia wokół siebie (np. sprząta po sobie);
* zdaje sobie sprawę z konieczności chodzenia do snu o tej samej porze (higiena snu);
* rozumie istotę wypoczynku;
* wykazuje wrażliwość na nadmierny hałas;
* podkreśla rolę codziennych ćwiczeń fizycznych;
* uczy się podstawowych umiejętności relaksacji i odprężenia (higiena psychiczna);
* wie, o konieczności umiejętnego korzystania z chusteczek higienicznych;
* zasłania usta podczas kaszlu / kichania;
* unika bezpośredniego kontaktu z osobą chorą;
* wie o potrzebie przebywania w wywietrzonych pomieszczeniach.
4. Ruch w życiu człowieka
– rozumie znaczenie aktywności ruchowej, sportu w życiu;
– posługuje się pojęciem zdrowie;
– wie, o potrzebie częstego przebywania na świeżym powietrzu;
– bierze aktywny udział w zajęciach ruchowych, gimnastykuje się;
– uprawia sporty (gra w piłkę, jazda na rowerze, bieganie, itp.);
– ubiera się odpowiednio do warunków pogodowych;
– dba o prawidłową postawę ciała;
– chodzi na spacery;
– wie, jak zapobiegać przemarznięciu / przegrzaniu
5. Zagrożenia ze
– wymienia rośliny i zwierzęta żyjące w różnych środowiskach przyrodniczych;
9
środowiska przyrodniczego
– nie dotyka zwierząt, zwłaszcza dzikich;
– wie, że nie należy karmić bez zgody / drażnić zwierząt;
– zna pozycję obronną, by uniknąć, np. pogryzienia;
– zna wybrane rośliny i inne zagrażające życiu (np. grzyby, owoce trujące);
– nie spożywa potraw niewiadomego pochodzenia;
– wie, jak trzeba zachować się w sytuacji zagrożenia, gdzie można otrzymać pomoc, umie o nią poprosić;
– rozumie konieczność pozostawania w miejscu bezpiecznym w czasie burzy, huraganu, powodzi, ulewy, upałów itp.
6. Agresja i przemoc
– zna pojęcia: agresja i przemoc;
– umie nazwać swoje uczucia;
– odgrywa i demonstruje wybrane uczucia (scenki sytuacyjne);
– uczy się oswajać z własnym strachem (Strach ma wielkie oczy, Jak przestraszyć swój strach?);
– potrafić utożsamić się z inną osobą (kształtowanie umiejętności empatycznych);
– podaje sposoby na pokonanie złości;
– reaguje na różne formy agresji i przemocy;
– orientuje się, jakie są skutki agresji /przemocy na świecie dla ludzi;
– uczy się być asertywne;
– rozumie znaczenie słowa zgoda, kompromis;
– wykazuje ostrożność i nieufność w kontakcie z osobami obcymi, zły dotyk;
– przestrzega zakazu przyjmowania różnych rzeczy, np. słodyczy od osób nieznajomych;
– stara się być przyjazne dla otoczenia
7. Kształtowanie własnej tożsamości
– prawidłowo komunikuje się między ludźmi
– stosuje się do zasad i reguł ustalonych w grupie.
– potrafi porozumiewać się w grupie.
– potrafi nawiązać kontakty z rówieśnikami.
– wywiązuje się z obowiązków wykonywanych na rzecz grupy.
– szanuje potrzeby innych osób.
10
VI
METODY I FORMY REALIZACJI PROGRAMU
A. METODY
– podające (pogadanka, opowiadanie, historyjka obrazkowa, anegdota i inne)
– problemowe (konwersacje, metody aktywizujące typu inscenizacja, drama, gry dydaktyczne, dyskusja, burza mózgów i in.)
– praktyczne ( ćwiczenia i działania oparte na konkrecie, pokaz, symulacja, spotkania, wycieczki i in.)
– eksponujące (np. film, ekspozycja i in.)
B. FORMY
– indywidualne
– zespołowe
– grupowe (jednolite / zróżnicowane)